Chlamydia trachomatis to bakteria wywołująca chlamydiozę, jedną z częściej występujących infekcji przenoszonych drogą płciową (STI). Zakażenie może dotyczyć zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Jedną z jego charakterystycznych cech jest częsty brak objawów, dlatego osoba zakażona może nie wiedzieć o infekcji i nieświadomie przekazywać ją partnerowi.
Do zakażenia dochodzi przede wszystkim podczas kontaktów seksualnych. Chlamydia może zajmować m.in. narządy układu moczowo-płciowego, odbytnicę, a w określonych sytuacjach także gardło. Wykrycie zakażenia jest możliwe dzięki badaniom laboratoryjnym, przede wszystkim testom molekularnym wykrywającym materiał genetyczny bakterii.
Chlamydia trachomatis – co to jest?
Chlamydia trachomatis jest bakterią, która może zakażać komórki nabłonka m.in. układu moczowo-płciowego. Zakażenie określane jest jako chlamydioza lub zakażenie Chlamydia trachomatis.
Chlamydioza może przebiegać bezobjawowo. Dotyczy to zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Brak charakterystycznych dolegliwości nie oznacza więc, że zakażenie nie występuje. Właśnie dlatego w określonych grupach i sytuacjach klinicznych istotną rolę odgrywa diagnostyka laboratoryjna.
Chlamydia jest bakterią przenoszoną przede wszystkim drogą płciową. Nie należy jednak mylić jej z infekcjami, które mogą rozprzestrzeniać się poprzez codzienny kontakt, np. drogą kropelkową.
Jak można zarazić się Chlamydia trachomatis?
Do zakażenia dochodzi przede wszystkim podczas kontaktów seksualnych z osobą zakażoną. Bakteria może być przenoszona podczas:
- stosunków waginalnych,
- stosunków analnych,
- kontaktów oralnych.
Zakażenie może zostać przeniesione również wtedy, gdy osoba zakażona nie ma żadnych objawów. Jest to szczególnie istotne w przypadku chlamydiozy, ponieważ infekcja często pozostaje niezauważona.
Chlamydia może być także przekazana z matki na dziecko podczas porodu. U noworodka zakażenie może prowadzić m.in. do zapalenia spojówek, a w niektórych przypadkach do zapalenia płuc.
Czy można zarazić się chlamydią przez dotyk?
Chlamydia jest przede wszystkim infekcją przenoszoną podczas kontaktów seksualnych. Zwykły kontakt z osobą zakażoną, taki jak przytulanie, podawanie ręki, wspólne spożywanie posiłków czy korzystanie z tych samych przedmiotów codziennego użytku, nie jest typową drogą transmisji Chlamydia trachomatis.
Ryzyko zakażenia wiąże się przede wszystkim z kontaktem seksualnym z zakażonymi błonami śluzowymi lub wydzielinami.
Chlamydia – objawy zakażenia
Jednym z problemów związanych z chlamydiozą jest jej często bezobjawowy przebieg. Osoba zakażona może przez dłuższy czas nie zauważać żadnych niepokojących zmian.
Jeżeli objawy występują, ich charakter zależy m.in. od miejsca zakażenia.
Objawy chlamydii u kobiet
Możliwe objawy obejmują:
- nietypową wydzielinę z pochwy,
- pieczenie lub dyskomfort podczas oddawania moczu,
- ból w podbrzuszu,
- ból podczas stosunku,
- krwawienie między miesiączkami,
- krwawienie po stosunku.
U części kobiet zakażenie może przez długi czas nie powodować żadnych wyraźnych dolegliwości.
Objawy chlamydii u mężczyzn
U mężczyzn mogą pojawić się:
- wydzielina z prącia,
- pieczenie podczas oddawania moczu,
- podrażnienie lub dyskomfort w obrębie cewki moczowej,
- ból lub obrzęk jąder.
Również u mężczyzn zakażenie może przebiegać bezobjawowo.
Chlamydia a zakażenie odbytnicy
W przypadku zakażenia odbytnicy mogą wystąpić m.in.:
- ból odbytu,
- wydzielina,
- krwawienie,
- bolesne wypróżnianie.
Zakres diagnostyki powinien uwzględniać miejsce potencjalnego zakażenia i historię kontaktów seksualnych.
Czy chlamydia jest groźna?
Nieleczone zakażenie Chlamydia trachomatis może prowadzić do powikłań. U kobiet bakteria może przedostać się do górnych dróg rodnych i przyczyniać się do rozwoju zapalenia narządów miednicy mniejszej (PID). Powikłania mogą obejmować m.in. zwiększone ryzyko niepłodności, ciąży pozamacicznej czy przewlekłego bólu miednicy.
U mężczyzn zakażenie może m.in. prowadzić do zapalenia najądrza.
Chlamydioza w ciąży ma również znaczenie ze względu na możliwość przeniesienia zakażenia na dziecko podczas porodu.
Warto przy tym podkreślić, że wystąpienie takich powikłań nie oznacza, że pojawią się one u każdej osoby zakażonej. Ryzyko zależy m.in. od czasu trwania infekcji i indywidualnej sytuacji zdrowotnej.
Jak wykryć Chlamydia trachomatis?
Ze względu na częsty brak objawów sama obserwacja organizmu nie wystarcza do wykluczenia chlamydiozy. Do wykrywania zakażenia stosuje się przede wszystkim testy amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT), w tym metody PCR. Są one obecnie podstawową metodą laboratoryjnego wykrywania C. trachomatis.
W zależności od płci, objawów i miejsca potencjalnego zakażenia materiałem do badania może być m.in.:
- mocz,
- wymaz z pochwy,
- wymaz z szyjki macicy,
- wymaz z cewki moczowej,
- wymaz z odbytnicy.
WHO wskazuje, że wybór miejsca pobrania materiału powinien uwzględniać m.in. historię seksualną i potencjalne miejsce zakażenia.
Diagnostyka Chlamydii trachomatis
W przypadku podejrzenia zakażenia Chlamydia trachomatis warto wykonać odpowiednie badanie laboratoryjne.
W diagnostyce dostępne są zarówno testy ukierunkowane na Chlamydia trachomatis, jak i panele obejmujące kilka drobnoustrojów wywołujących zakażenia układu moczowo-płciowego. Szersze pakiety, sprawdzające obecność chorób wenerycznych mogą być przydatne, gdy objawy są niespecyficzne i nie wskazują jednoznacznie na konkretny patogen.
Kiedy warto wykonać badanie na chlamydię?
Wskazania do diagnostyki zależą od indywidualnej sytuacji. Badanie warto rozważyć m.in. w przypadku:
- wystąpienia objawów sugerujących infekcję układu moczowo-płciowego,
- kontaktu seksualnego z osobą, u której wykryto chlamydię,
- nowego partnera seksualnego lub większej liczby partnerów,
- współwystępowania innych STI,
- podejrzenia zapalenia narządów miednicy mniejszej,
- dolegliwości ze strony układu moczowo-płciowego o nieustalonej przyczynie.
Chlamydia trachomatis – najważniejsze informacje
Chlamydia trachomatis to bakteria wywołująca chlamydiozę, czyli infekcję przenoszoną przede wszystkim podczas kontaktów seksualnych. Zakażenie może dotyczyć różnych miejsc, a jego objawy zależą od lokalizacji infekcji.
Chlamydioza często przebiega bezobjawowo, dlatego brak dolegliwości nie zawsze oznacza brak zakażenia. W przypadku podejrzenia infekcji znaczenie ma odpowiednio dobrana diagnostyka laboratoryjna. Najczęściej wykorzystuje się testy molekularne NAAT, w tym RT-PCR.
Bibliografia
- World Health Organization (WHO), Chlamydia, 21 November 2025.
- Centers for Disease Control and Prevention (CDC), Chlamydial Infections – STI Treatment Guidelines.
- Centers for Disease Control and Prevention (CDC), STI Screening Recommendations and Considerations Referenced in Treatment Guidelines and Original Sources.
- Cantor A., Dana T., Griffin J.C. i wsp., Screening for Chlamydial and Gonococcal Infections: A Systematic Review Update for the U.S. Preventive Services Task Force, JAMA, 2021;326(10):957–966.